Ψάξε με… http://olizyz.nireblog.com Fri, 04 Jul 2008 20:40:23 +0300 Ψάξε με… http://nireblog.com/imagenes/logo.png http://olizyz.nireblog.com http://nireblog.com Πες μου πως http://olizyz.nireblog.com/post/2008/04/25/iiui-iii-ieii http://olizyz.nireblog.com/post/2008/04/25/iiui-iii-ieii ... ο χρόνος πέρασε και δε σε άγγιξε, πως δε διαβρώθηκε η ψυχή σου και δε διαστρεβλώθηκε η σκέψη σου. Πες μου πως έμεινες το ίδιο γλυκός, καλοσυνάτος και προστατευτικός. Πες μου πως τόσο καιρό ήσουν εδώ για εμένα και απλά δεν ήξερες πως θα κάνεις το πρώτο βήμα. Πες μου ότι σου στοίχειωνα τα όνειρα, τις πρώτες πρωινές σου σκέψεις και πως με αναπολούσες τα βράδια με πανσέληνο. Πες μου ότι σου λείπω και ότι με θες κοντά σου.

Comments

]]> Fri, 25 Apr 2008 04:29:50 +0300 A drop dead date http://olizyz.nireblog.com/post/2008/03/28/a-drop-dead-date http://olizyz.nireblog.com/post/2008/03/28/a-drop-dead-date Τίποτα δεν είναι σαν και εσένα. Ελπίζω να πάνε όλα καλά για εμάς... σε παρακαλώ.
Και μην πεις ότι δεν προσπάθησα!

Comments

]]> Fri, 28 Mar 2008 04:39:56 +0300 Έχω διαλέξει... http://olizyz.nireblog.com/post/2008/02/16/%ce%ad%cf%87%cf%89-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b5%ce%b9 http://olizyz.nireblog.com/post/2008/02/16/%ce%ad%cf%87%cf%89-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b5%ce%b9 Έχω διαλέξει... χρόνια τώρα. Απλά σήμερα το κατάλαβα που η πραγματικότητα μου χτύπησε βίαια την πόρτα και με ξύπνησε από τον γλυκό μεσημεριανό ύπνο που χάιδευε τα όνειρά μου και τους έδινε χώρο ώστε να αναπτυχθούν και να βγάλουν καρπούς.

Την διάλεξα την μοίρα μου ή μήπως με διάλεξε εκείνη. Μήπως με διάλεγε κάθε Αύγουστο στα παγκάρια με τα παιχνίδια? Ή κάθε εβδομάδα μαγειρεύοντας μακαρόνια? Ή μήπως αργότερα κάθε ξημέρωμα δευτέρας μπροστά στην τηλεόραση?

Δεν ξέρω... μπορεί να την διάλεξα και εγώ.. μέσα από τις εμμονές, την ανασφάλεια, την στέρηση, την αδυναμία και τις ψευδαισθήσεις.

Comments

]]> Sat, 16 Feb 2008 03:50:27 +0300 χρόνια πολλά... http://olizyz.nireblog.com/post/2008/02/14/iiioeiii-ieiiii http://olizyz.nireblog.com/post/2008/02/14/iiioeiii-ieiiii happy-valentines-day.jpg

Comments

]]> Thu, 14 Feb 2008 01:59:45 +0300 Αφήνω πίσω. http://olizyz.nireblog.com/post/2008/01/21/%ce%b1%cf%86%ce%ae%ce%bd%cf%89-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89 http://olizyz.nireblog.com/post/2008/01/21/%ce%b1%cf%86%ce%ae%ce%bd%cf%89-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89 Πάμε παρακάτω? Και αν δεν μπορείς? Και αν δε γίνεται? Πως ξεπερνάς μια συναισθηματική αναπηρία που δημιουργήθηκε? Τα ποστ βοηθάνε να ξορκίσεις το κακό ή σκαλίζουν τις πληγές?

Να θυμάσαι πως τρία πράγματα στην ζωή δεν γυρίζουν πίσω...
Οι λέξεις που ειπώθηκαν...
Ο χρόνος που έφυγε...
Η ευκαιρία που χάθηκε...

Comments

]]> Mon, 21 Jan 2008 04:22:00 +0300 Τα βράδια μου http://olizyz.nireblog.com/post/2008/01/20/ii-iiiiii-iii http://olizyz.nireblog.com/post/2008/01/20/ii-iiiiii-iii Υπάρχουν κάτι βράδια βασανιστικά. Κάποιες μέρες που φοβάμαι να σκοτεινιάσει. Άλλο ένα βράδυ σκέφτομαι… Πως θα περάσει? Τι να κάνω? Με τι να απασχολήσω την σκέψη που περιπλανιέται σε απαγορευμένα μέρη και γωνιές? Κάποιες νύχτες απλά τριγυρνώ στην πόλη. Κοιτάω τις βιτρίνες και λίγο πριν ξημερώσει τρέχω να κρυφτώ πίσω από τις μοβ βελούδινες κουρτίνες του υπνοδωματίου. Η συνάντηση με τον ήλιο μια τέτοια μέρα μετά από μια τέτοια νύχτα είναι επώδυνη. Κάποιες άλλες ξεχνιέμαι σε ένα παγκάκι και κοιτώ τους ξενύχτηδες και τους γλεντζέδες που επιστρέφουν σπίτι. Όταν οι φούρνοι ξεκινούν να ψήνουν τότε παίρνω τον δρόμο της επιστροφής. Και οι μέρες περνούν και όλα μοιάζουν ίδια. Και τίποτα, κανείς και πουθενά.

Comments

]]> Sun, 20 Jan 2008 01:36:37 +0300 "Ίσως έφυγαν τα καλύτερα μου χρόνια. Τότε που υπήρχε ακόμα ευκαιρία για ευτυχία." (1) http://olizyz.nireblog.com/post/2007/09/09/isifii-iiiiii-ii-iiiiiiuii-iii-iiioeiii-iioeiiu-ieii-iieiiiiu-iiioeii-iuiiiiiii-iii-iuiiiiii-1 http://olizyz.nireblog.com/post/2007/09/09/isifii-iiiiii-ii-iiiiiiuii-iii-iiioeiii-iioeiiu-ieii-iieiiiiu-iiioeii-iuiiiiiii-iii-iuiiiiii-1 "Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα να κοιμάσαι, θα σε αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα, θα σε αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που θα σε έβλεπα, θα έλεγα «σ'αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ήθελα να σου πω πόσο σ'αγαπώ και ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, ούτε νέος ούτε γέρος.
Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, καν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μία αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια επιθυμία.

Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγγνώμη», «συγχώρεσέ με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ» κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα...»" (2)

(1) Κάθαρση, Samuel Beckett, H τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ;40
(2) Η αποχαιρετιστηρια επιστολή του Γκαμπριελ Γκαρσια Μάρκες στους φιλους του

Comments

]]> Sun, 09 Sep 2007 22:19:39 +0300 Τ...Τ...Τ... http://olizyz.nireblog.com/post/2007/09/09/%cf%84%cf%84%cf%84 http://olizyz.nireblog.com/post/2007/09/09/%cf%84%cf%84%cf%84 Τίποτα... τίποτα... τίποτα... Τι ποιο σίγουρο, πιο σαφές και πιο εμφανές από το τίποτα? τίποτα δεν πάει καλά...τίποτα. Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι όλα πάνε χάλια.

Comments

]]> Sun, 09 Sep 2007 09:05:02 +0300 http://blogs.athensvoice.gr/missingpage/posts/11880,.html http://olizyz.nireblog.com/post/2007/09/05/httpblogsathensvoicegrmissingpageposts11880html http://olizyz.nireblog.com/post/2007/09/05/httpblogsathensvoicegrmissingpageposts11880html Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε...
Αρπάξαμε το πλέγμα της ζωής
νομίζαμε ότι ήταν τριαντάφυλλο
και γεμίσαμε τα νιάτα μας γεμάτα πληγές...
Αν υπάρχω θα σε θυμάμαι και αν χαθώ...
Μη με ξεχνάς...

Σ' αγαπώ κρυφά,
μέσα μου.

Comments

]]> Wed, 05 Sep 2007 01:47:57 +0300 love me... http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/22/love-me http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/22/love-me Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Comments

]]> Wed, 22 Aug 2007 20:22:34 +0300 ε, και? http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/12/%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9 http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/12/%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9 Πάλι σήμερα δεν κατάφερα κάτι...ακόμα μια αποτυχημένη μέρα...και σήμερα δε φταις εσύ ...αλλά ο κακός μου εαυτός. Τσακώθηκα και με κάποιον άγνωστο στο φόρουμ.Μου είχε δώσει άλλη εντύπωση...του γλυκού και ευαίσθητου..σίγουρα του ιδιόρρυθμου αλλά και εγώ μια από τα ίδια είμαι όποτε δεν θα μπορούσα να το θεωρήσω ως μειονέκτημα. Μα ξέρεις τι μου είπε?

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ???

Τα χρυσοψαρα τα πατησε το τραινο.

Έτσι εξηγείτε γιατί δεν μου έχουν στείλει ούτε ένα πμ... και τους είχα πει..λίγο πριν αδιαφορήσουν να προσέχουν...

Μην το παιρνεις προσωπικα. Γενικα γραφω πολυ κοσμο, ακομα και συγγενεις μου και οι περισσοτεροι νομιζουν οτι ειμαι σνομπ αλλα απλα ειναι μια αδυναμια του χαρακτηρα μου.

Δεν νομίζω να μου ξαναμιλήσει...ε, και? σιγά...

Comments

]]> Sun, 12 Aug 2007 03:26:59 +0300 απόσταση... http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/11/iieioeifiiifi http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/11/iieioeifiiifi Σκέφτομαι να μείνω για λίγο μακριά σου.Δεν εννοώ σωματικά. Αυτό έχει συμβεί εδώ και πολύ καιρό...αλλά τι λέω...αυτό πάντα συνέβαινε. Θέλω να αφήσω μακριά τις σκέψεις μου για εσένα, τις αναμνήσεις και τα σχέδια μου. Τα πλάνα και τα όνειρα που κάνω με ανοιχτά μάτια. Πόσα κοινά έχω με την λαίδη Φθειροζόλ! Έχω να τακτοποιήσω κάποια πράγματα. Μόλις τακτοποιηθούν σου υπόσχομαι ότι θα επιστρέψω πάλι σε εσένα...εάν όλα ολοκληρωθούν στις 1μμ στις 1:01μμ θα ξανασχοληθώ μαζί σου... αποκλειστικά και μόνο μαζί σου... Όχι ότι το υπόλοιπο χρονικό διάστημα θα είναι σαν να μην υπάρχεις ...όχι!όχι!... απλά θα ρίξω λίγο την ένταση και τους ρυθμούς... Αυτό το ψιθύρισμα στο πίσω μέρος του μυαλού μου δε με αφήνει να συγκεντρωθώ...και καμιά φορά με κουράζει κάπως...με εξαντλεί και κοιμάμαι.
Τον Δεκέμβρη που θα είμαι ελεύθερη θα έρθω να σε δω. Ή μήπως θα ήταν καλύτερο το να σου τηλεφωνήσω? Φυσικά και τα ξέρω όλα. Μόνο αυτήν την γυναικεία φωνή που σήκωσε το τηλέφωνο του σπιτιού σου δεν αναγνωρίζω...και εννοείτε ότι δεν πιστεύω ότι είναι η καθαρίστρια! Το μόνο που σε σώζει είναι να είναι η αδελφή σου. Ότι είναι θα φανεί.
Αισθάνομαι λίγο...χμ...πως να το πω...παρανοϊκή!!! ... εμένα δε με πειράζει...έχω συνηθίσει να είμαι διαφορετική. Για τους άλλους δε γνωρίζω. Αν και αποφεύγω να το δείχνω. Αλλά όλοι μας δεν αποφεύγουμε να δείξουμε στους άλλους τον αληθινό μας πρόσωπο μη τυχών και δεν τους αρέσει και φύγουν? για αυτό δεν παίζουμε ρόλους?
Είμαι τόσο κουρασμένη και σήμερα...

Comments

]]> Sat, 11 Aug 2007 06:18:55 +0300 out of schedule http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/10/out-of-schedule http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/10/out-of-schedule
Είμαι εκτός. Εκτός προγράμματος, εκτός διαβάσματος, εκτός πραγματικότητας, εκτός γενικά. Δύο πράγματα αγαπάω, εσένα και τις σπουδές μου. Τις σπουδές που έκανα και ευελπιστώ να κάνω και που μας έφεραν σε αυτή τη θέση τώρα. Δεν είμαι τόσο τυχερή όσο εσύ. Εγώ ζω σε ένα χρυσό κλουβί, έχω ότι θέλω όποτε το θέλω με αντάλλαγμα να μην απομακρυνθώ ποτέ. Έτσι αυθαίρετα κανονίστηκε αυτό. Εάν με ρωτούσαν φυσικά και θα διάλεγα την ελευθερία. Αλλά δε με ρώτησαν.
Και τώρα μάλλον με εκδικείσαι και δεν αφήνεις ήσυχη τη σκέψη μου. Eκδικείσαι το γεγονός πως ήρθες 2ος. Έχω και πρέπει να ακολουθήσω το πρόγραμμα μου. Το ξέρεις...αλλά δε σε νοιάζει. Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν καταλάβαινες τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετώπιζα και αντιμετωπίζω. Σου υπόσχομαι πως αν όλα πάνε καλά θα έρθω ένα πρωινό και θα σου χτυπήσω το κουδούνι με μια σακουλίτσα με γλυκίσματα και lucozade.

Comments

]]> Fri, 10 Aug 2007 04:47:11 +0300 Θέλω τόσα να σου πω... http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/08/iiii-iioeifi-ii-ifii-iei http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/08/iiii-iioeifi-ii-ifii-iei Έχει περάσει τόσος καιρός από την τελευταία φορά που σε άκουσα. Ακόμα θυμάμαι την φωνή σου...το πως πρόφερες το δεσποινίς...σε άκουγα και ήταν σαν να σε έβλεπα μπροστά μου...σαν να χάζευα το χαμόγελο σου ή το πως έσμιγες τα φρύδια...
Έχει περάσει τόσος καιρός! Έχω αλλάξει και εσύ μάλλον... Μπορεί να μην σε αναγνωρίσω καν...όχι γιατί γέρασες αλλά γιατί μπορεί να έφθειρε ο χρόνος την ψυχή σου. Και αυτό ήταν το καλύτερο κομμάτι πάνω σου. Αλλά ακόμα και εσύ να μην άλλαξες, έχω αλλάξει τόσο πολύ εγώ που δυσκολεύομαι να με αναγνωρίσω. Μεγάλωσα. Αν και έβαλα όλες μου τις δυνάμεις για το αντίθετο. Όσοι ήταν γύρω μου όλα αυτά τα χρόνια δε με άφησαν. Έκλεβαν κάθε μέρα από ένα κομμάτι της αθωότητας μου. Άλλοτε γιατί είχαν να κερδίσουν κάτι και άλλοτε γιατί δεν μπορούσαν να ανεχτουν τέτοια συμπεριφορά. Τώρα πια δεν είμαι αυτό το κοριτσάκι που γνώρισες...κουβαλάω κάτι από τον καθένα που συνάντησα μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια και αυτό το κάτι δεν είναι κάτι καλό...
...μη με αφήνεις να σε αφήσω...βρες με ... πριν το fev08

Comments

]]> Wed, 08 Aug 2007 06:39:10 +0300 Όσο αγαπάω μένω πίσω και όλο με αφήνεις να σε αφήσω http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/08/ioeifi-iiiieii-iiii-ieiifi-iii-ioeii-iiu-iiiiiuii-ii-ifiu-iiiifi http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/08/ioeifi-iiiieii-iiii-ieiifi-iii-ioeii-iiu-iiiiiuii-ii-ifiu-iiiifi Αυτά τα μικρά πράγματα που σε κάνουν μοναδικό, όλα αυτά έχουν αποτυπωθεί τόσο έντονα... μα τόσο έντονα... Τα ψάχνω κάθε μέρα όλο το εικοσιτετράωρο εδώ και τόσα χρόνια... στους περαστικούς στο δρόμο, στον ταμία στο μετρό, στον πωλητή, στον εκφωνητή στο ραδιόφωνο σε ψάχνω παντού ή έστω ένα κομμάτι σου... και όταν τελικά ανακαλύψω κάποια από τα χαρακτηριστικά σου, τις αρετές σου αλλού...τότε αυτομάτως τον ερωτεύομαι...όχι γιατί το αξίζει αλλά γιατί σε θυμίζει. Αλλά ότι τρικ και να κάνω, πάντα έρχεται το πρωινό φως και αποκαλύπτει το φιάσκο...
"Εδώ τελειώνω αυτή τη μαγνητοταινία. Κουτί ....τρία, μπομπίνα....πέντε."

Comments

]]> Wed, 08 Aug 2007 06:12:41 +0300 Θέλω να σου πω τόσα πολλά... http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/15/iiii-ii-ifii-iei-iioeifi-ieiiii http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/15/iiii-ii-ifii-iei-iioeifi-ieiiii Οι περισσότεροι άνθρωποι παραμένουν ουσιαστικά ξένοι, ακόμη και γι' αυτούς που τους αγαπούν... Κρύβονται πίσω από "πρέπει" από "θα" και από "γιατί"... Υψώνουν τείχη... Πως μπορείς να πεις σε κάποιον να βγει και να παίξει κάτω από τον ήλιο όταν από μικρό παιδάκι έχει μάθει να το φοβάται, να ντρέπεται και να υποφέρει? Πότε θα σπάσει αυτή η γυάλα ώστε να αρχίσω να αναπνέω και να μεγαλώνω. Να πετάξω από πάνω μου όλα όσα με βαραίνουν, όλα όσα μου απαγορεύουν να κινηθώ ακόμα και για τις πιο καθημερινές, φυσιολογικές και απαραίτητες κινήσεις? Όλα αυτά με οδηγούν αλλού. Κάπου παράξενα..και καμιά φορά και αλλόκοτα. Μα πως μπορείς να το καταλάβεις εσύ...και εσύ και εσύ... όλοι διαφορετικοί και όλοι ίδιοι. Το διαφορετικό και το όμοιο δεν είναι δύο κόσμοι αντίθετοι αλλά δύο κόσμοι παράλληλοι που καμιά φορά γίνετε και ανταλλαγή πληθυσμού... Έτσι, για να υπάρχουν και θύματα και θύτες όλα στο ίδιο κορμί.

Comments

]]> Sun, 15 Jul 2007 12:12:44 +0300 Χρόνια πολλά http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/16/iiioeiii-ieiiii http://olizyz.nireblog.com/post/2007/08/16/iiioeiii-ieiiii

Ξεχνάω να βάλω βενζίνη
στο ρεζερβουάρ
και στο μπλου-τζιν μου ν' ανεβάσω
το φερμουάρ.
Ξεχνάω συνέχεια του σπιτιού μου
την πόρτα ανοιχτή
και τα κλειδιά του αυτοκινήτου
πάνω στη μηχανή.

Ξεχνάω γιατί αναπνέω,
ξεχνάω γιατί ζω.
Ένα μονάχα δεν ξεχνάω ποτέ μου,
και πήρα να σ’ το πω:

Χρόνια πολλά, μωρό μου,
για τα γενέθλιά σου!
Χρόνια πολλά, κι ας πεθαίνω
που ζω πια μακριά σου.

Χρόνια πολλά, μωρό μου,
για τα γενέθλιά σου!
Χρόνια πολλά, κι ας μην είμαι
πια μέσα στην καρδιά σου.

Σου εύχομαι να ζήσεις,
να τα εκατοστίσεις
και κάποτε σε μένα
να ξαναγυρίσεις.

Χρόνια πολλά, μωρό μου,
για τα γενέθλιά σου!
Χρόνια πολλά, κι ας πεθαίνω
που ζω πια μακριά σου.

Ξεχνάω συνέχεια να φάω
και να κοιμηθώ,
ξεχνάω και του κινητού μου
τον αριθμό.
Ξεχνάω όταν φεύγω μαζί μου
να πάρω λεφτά,
ξεχνάω τα πάντα, το μυαλό μου
δεν δουλεύει σωστά.

Ξεχνάω γιατί αναπνέω,
ξεχνάω γιατί ζω.
Ένα μονάχα δεν ξεχνάω ποτέ μου,
και πήρα να σ’ το πω:

Χρόνια πολλά, μωρό μου,
για τα γενέθλιά σου!
Χρόνια πολλά, κι ας πεθαίνω
που ζω πια μακριά σου.

Χρόνια πολλά, μωρό μου,
για τα γενέθλιά σου!
Χρόνια πολλά, κι ας μην είμαι
πια μέσα στην καρδιά σου.

Σου εύχομαι να ζήσεις,
να τα εκατοστίσεις
και κάποτε σε μένα
να ξαναγυρίσεις.

Χρόνια πολλά, μωρό μου,
για τα γενέθλιά σου!
Χρόνια πολλά, κι ας πεθαίνω
που ζω πια μακριά σου.

Comments

]]> Thu, 16 Aug 2007 02:58:58 +0300 Που θα πας...θα σε βρω... http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/10/iii-ii-ieiiii-ifiu-iii http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/10/iii-ii-ieiiii-ifiu-iii Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Τα καλύτερα μου χρόνια ίσως δεν έφυγαν...τότε που υπήρχε ακόμα ευκαιρία για ευτυχία...όχι δεν θα το επιτρέψω...θα τα καταφέρω...
ευχή σου μου καλή τύχη...θα την χρειαστώ σήμερα... σήμερα είναι μία μεγάααλη μέρα...μια σημαντική μέρα.. έχω να συναντήσω το παρελθόν ,να καθορίσω το μέλλον και να μη συμβιβαστώ με το παρόν... έχω κάνει προετοιμασία... και πρόβα... για την σημερινή μέρα... Αλλά ακόμα και αν δε μου ευχυθείς καλή τύχη...... σε αγνοώ... εγώ θα κάνω αυτό που θέλω, γιατί πολύ απλά το θέλω, το επιθυμώ και αυτό φτάνει για να συμβεί.

Comments

]]> Tue, 10 Jul 2007 05:08:48 +0300 Ακόμα ένα ξημέρωμα… http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/10/iiioeii-iii-iiiiiiiiae http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/10/iiioeii-iii-iiiiiiiiae Είμαι πολύ λυπημένη και σήμερα… και πάλι θα δω το ξημέρωμα …και πάλι θα είμαι κομμάτια το πρωί. Φαινομενικά θα έλεγε κανείς ότι δεν πρέπει να έχω προβλήματα… τα έχω όλα εντάξει… όλα στη θέση τους. Δεν είμαι μόνο αυτό το illustration που βλέπεις… έχω προβλήματα, συναισθήματα και αποτυχίες που με βαραίνουν… με δυσκολεύουν στο βάδισμα, δεν το βλέπεις?
Πως θα με αντέξει κάποιος? Πως θα συνηθίσει την θλίψη μου και τις αγωνίες μου που μου βγαίνουν ως παραξενιές??? Υπομονή…

Comments

]]> Tue, 10 Jul 2007 04:26:36 +0300 Θυμάμαι.. http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/08/%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%ac%ce%bc%ce%b1%ce%b9 http://olizyz.nireblog.com/post/2007/07/08/%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%ac%ce%bc%ce%b1%ce%b9

Θυμάσαι τότε που γνωριστήκαμε? Πως μπορώ να ξεχάσω πόσο πολύ με ενόχλησε το υπεροπτικό σου ύφος από τα πρώτα κι όλας λεπτά της γνωριμίας μας? Θυμάσαι που μου είπες ότι μας χωρίζει το αιγαίο??? Και ας ζούσες εσύ στην Ιταλία και εγώ στην Ελλάδα. Χμ… θαλασσόλυκε… ευτυχώς που δεν σου έδωσαν το δίπλωμα.
Ακόμα αναρωτιέμαι πως είχες αποκτήσει αυτή την μοναδική ικανότητα να με εκνευρίζεις μέσα σε 5 λεπτά και μετά να μετανιώνω που σου μίλησα τόσο απότομα ή που σου συμπεριφέρθηκα τόσο σκληρά και απόμακρα. Φωτιά και πάγος όπως έλεγες και εσύ. Η αλήθεια είναι πως είχα καταλάβει πόσο πολύ σε επηρέαζα και ικανοποιούσα απλά το εγώ μου, όταν σε έβλεπα να τρέχεις ξωπίσω μου. Δε φταις εσύ, τουλάχιστον όχι μόνο εσύ. Πώς να καταλάβεις το πως θέλω να μου συμπεριφερθείς..τι να μου πεις… ήμουν μικρό κοριτσάκι τότε, πρέπει να με συγχωρέσεις.
Θυμάσαι εκείνο το καλοκαίρι? Τον Αύγουστο στον Πόρο που σε απέφευγα διακριτικά και εσύ το έπαιρνες ως απόρριψη? Ήταν γιατί προσπαθούσα να γίνω καλύτερη… να γίνω υπέροχη για να μπορείς να με θαυμάζεις τόσο για το κάλλος μου όσο και για τις ικανότητες μου. Ξέρεις τι δύσκολα που πέρασα τότε και ακόμη χειρότερα το φθινόπωρο? Έκανα μέρες να κοιμηθώ και εβδομάδες να φάω. Ταξίδευα άυπνη για μέρες… άρρωστη… γεμάτη λαχτάρα για να σε δω. Ξόδεψα όλα μου τα χρήματα στο να μπορούμε να είμαστε με κάποιο τρόπο μαζί. Δε λέω και εσύ το ίδιο έκανες… ήσουν πολύ γλυκός τότε.
Θυμάσαι που με κορόιδευες για τις ικανότητες μου ως νοικοκυρά? Που είχα πάντα το ψυγείο εκτός πρίζας και σχεδόν άδεια τα ντουλάπια? Και σου έλεγα ότι προσέχω τη διατροφή μου?!!! Τι μανία είχες με τη μαγειρική! Τι μαγειρεύεις σήμερα? – penne ai tre formaggi. Εσύ? Άσε ξέρω… πάλι ρίζες θα φας. Χα χα!

Comments

]]> Sun, 08 Jul 2007 23:38:58 +0300